Produkcja kosmetyków na zamówienie może rozpocząć się na kilka sposobów. Marka może skorzystać z gotowej receptury, zmodyfikować istniejącą formulację albo zdecydować się na stworzenie produktu od podstaw. Każda z tych dróg różni się zakresem prac, czasem realizacji i możliwościami personalizacji.
Nie ma jednego modelu odpowiedniego dla wszystkich projektów. Wybór powinien zależeć od celu produktu, grupy docelowej, planowanego poziomu wyróżnienia oraz budżetu i czasu przeznaczonego na rozwój.
Gotowa baza – szybki punkt wyjścia
Gotowa baza oznacza wykorzystanie wcześniej opracowanej receptury producenta. To rozwiązanie warto rozważyć, gdy najważniejsze jest sprawne wprowadzenie produktu na rynek, rozwinięcie portfolio albo przetestowanie nowej kategorii.
Marka może wtedy skoncentrować się przede wszystkim na opakowaniu, identyfikacji wizualnej, pozycjonowaniu produktu, wielkości pierwszej partii i sposobie sprzedaży.
Gotowa receptura nie oznacza jednak automatycznie gotowego produktu. Nadal trzeba dopasować opakowanie, przygotować oznakowanie, dokumentację i ustalić harmonogram produkcji.
Ten model może być dobrym rozwiązaniem dla firm, które chcą ograniczyć zakres prac laboratoryjnych i szybciej zweryfikować potencjał rynkowy produktu.
Modyfikacja istniejącej receptury
Drugą możliwością jest wykorzystanie gotowej formulacji jako punktu wyjścia i wprowadzenie określonych zmian.
Modyfikacja może dotyczyć między innymi:
- zapachu,
- konsystencji,
- koloru,
- wybranych składników,
- sposobu aplikacji,
- odczucia produktu na skórze.
To rozwiązanie znajduje się pomiędzy gotową bazą a całkowicie indywidualną recepturą. Pozwala zachować część korzyści wynikających z istniejącej formulacji, a jednocześnie lepiej dopasować kosmetyk do charakteru marki.
Trzeba jednak pamiętać, że nawet niewielka zmiana składu może wpłynąć na stabilność produktu, właściwości użytkowe albo kompatybilność z opakowaniem. Dlatego zakres modyfikacji powinien zostać oceniony przez laboratorium i technologa.
Receptura kosmetyku od podstaw
Najbardziej rozbudowanym rozwiązaniem jest stworzenie indywidualnej formulacji.
Taka ścieżka ma sens wtedy, gdy marka posiada konkretną koncepcję produktu, której nie można dobrze zrealizować na podstawie istniejących receptur.
Może chodzić o określoną funkcję kosmetyku, grupę docelową, kombinację składników aktywnych, konsystencję, sposób aplikacji czy charakter sensoryczny produktu.
Proces rozpoczyna się wtedy od szczegółowego briefu. Laboratorium przygotowuje pierwsze próbki, które są oceniane i modyfikowane do momentu uzyskania wariantu odpowiadającego założeniom projektu.
Produkcja kosmetyków pod własną marką w tym modelu daje największą możliwość personalizacji, ale wymaga też większego zaangażowania czasu i środków. Do procesu dochodzą prace laboratoryjne, próby, badania, ocena kompatybilności z opakowaniem i przygotowanie odpowiedniej dokumentacji.
Jak wybrać właściwy model produkcji?
Najlepiej rozpocząć od określenia tego, co w produkcie jest naprawdę istotne.
Warto podzielić wymagania na trzy grupy.
Elementy obowiązkowe to cechy, bez których produkt nie może powstać zgodnie z koncepcją marki. Może to być określona forma kosmetyku, grupa użytkowników, sposób aplikacji lub konkretny składnik.
Preferencje obejmują elementy, które można oceniać i dopracowywać na etapie prób, np. konsystencję, zapach czy efekt sensoryczny.
Elementy otwarte to obszary, w których marka może skorzystać z wiedzy i rekomendacji producenta.
Takie uporządkowanie założeń pozwala szybciej ocenić, czy wystarczy gotowa baza, potrzebna będzie modyfikacja, czy konieczne jest stworzenie receptury od podstaw.
Dobry brief skraca proces
Marka nie musi znać przyszłego składu INCI, aby rozpocząć współpracę z producentem kosmetyków. Powinna jednak jasno określić, jaki produkt chce stworzyć.
Dobry brief powinien odpowiadać na pytania:
- dla kogo przeznaczony jest kosmetyk,
- jaki problem ma rozwiązywać,
- jak będzie stosowany,
- jakie cechy powinien posiadać,
- czego marka chce uniknąć,
- na jakim rynku będzie sprzedawany,
- jakie opakowanie jest planowane.
Ważne jest również określenie, po czym marka pozna, że przygotowana próbka spełnia jej oczekiwania. Dla jednego projektu będzie to lekka konsystencja, dla innego szybkie wchłanianie, brak zapachu lub określony sposób aplikacji.
Im bardziej precyzyjne założenia, tym łatwiej laboratorium zaproponować właściwy kierunek rozwoju produktu.
Co wpływa na koszt i czas produkcji kosmetyków?
Koszt produkcji kosmetyków na zamówienie zależy od wielu elementów. Znaczenie mają rodzaj receptury, wykorzystane surowce, opakowanie, wielkość produkcji, zakres badań, stopień personalizacji i sposób konfekcjonowania.
Nie warto więc zakładać, że gotowa baza zawsze będzie najtańszym rozwiązaniem, a indywidualna receptura zawsze najdroższym.
Podobnie wygląda kwestia czasu realizacji.
Gotowa formulacja może skrócić etap prac laboratoryjnych, ale na harmonogram wpływają również dostępność opakowań, komponentów, dokumentacji oraz możliwości produkcyjne.
Dlatego każdy projekt powinien być oceniany indywidualnie.
Gotowa baza, modyfikacja czy receptura od podstaw?
Każde z tych rozwiązań może być właściwe, jeżeli odpowiada strategii marki.
Jeżeli celem jest szybkie sprawdzenie nowej kategorii, gotowa receptura może być dobrym punktem wyjścia.
Jeśli produkt wymaga kilku konkretnych zmian, bardziej racjonalna może być modyfikacja istniejącej formulacji.
Jeżeli natomiast receptura ma stanowić jeden z głównych elementów wyróżniających markę, warto rozważyć rozwój produktu od podstaw.
Najważniejsze jest to, aby zakres prac odpowiadał rzeczywistym potrzebom projektu, a nie był wybierany wyłącznie na podstawie nazwy modelu produkcji.
